Cisca Wijmenga
Cisca Wijmenga (foto Annick Elzinga) is de Lodewijk Sandkuijl hoogleraar Humane Genetica aan de Rijksuniversiteit Groningen en het Universitair Medisch Centrum Groningen. Ze was Rector Magnificus van de Universiteit tussen september 2019 en september 2023. Ze studeerde biologie aan de Rijksuniversiteit Groningen en promoveerde in 1993 Cum Laude aan de Universiteit Leiden op een proefschrift getiteld: "Facioscapulohumeral muscular dystrophy: from genetic mapping towards gene cloning”, waarna ze als postdoc vertrok naar het National Institute of Health (NIH) in de VS. In 1999 werd ze universitair docent medische genetica aan het Universitair Medisch Centrum Utrecht. In 2003 werd ze hoogleraar humane genetica aan de Universiteit Utrecht. In 2007 stapte Wijmenga over naar het UMC Groningen waar ze afdelingshoofd werd van de afdeling Genetica en tevens hoogleraar humane genetica aan de Rijksuniversiteit Groningen. Van 2007 tot 2011 was Wijmenga lid van de NWO commissie Investeringen NWO Groot. In 2012 werd Wijmenga benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. In 2013 werd ze lid van de Academia Europaea. Van 2014 tot 2018 was ze directeur van BBMRI-NL (NL-Biobank Onderzoeksfaciliteit).In die periode was ze een van de vier winnaars van de Nederlandse Spinozaprijs (2015). Momenteel is ze tevens raadslid van de adviesraad wetenschap, technologie en innovatie (AWTI) en is ze toezichthouder van de Hanzehogeschool en de Universiteit Leiden.
Chantal Kemner
Chantal Kemner is hoogleraar Biologische ontwikkelingspsychologie bij de vakgroep Functieleer van de Universiteit Utrecht sinds 2009. Eerder was ze als hoogleraar verbonden aan de Universiteit Maastricht en het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Haar onderzoek richt zich op de relatie tussen visuele waarneming, de verwerking van informatie in gezichten en sociale ontwikkeling, met name in de babytijd. Chantal Kemner is hoofdonderzoeker van YOUth, een grootschalig onderzoek naar kinderontwikkeling dat een voorloper is op het gebied van FAIR en veilige menselijke data. Ze is een VIDI en VICI laureaat, en hoofdaanvrager van het zwaartekracht Consortium Individual Development (CID).
Piek Vossen
Piek Vossen is hoogleraar Computationele Lexicologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam, hoofd van het Computational Lexicology & Terminology Lab (CLTL), mede-oprichter en co-president van de Global WordNet Assocation (GWA). In 2013 won hij de prestigieuze Spinozapremie van Dutch Research Council (NWO) en in 2015 is hij door het Koninklijk Huis geëerd als "Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw". Daarnaast is hij lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (KHMW). Piek Vossen studeerde Nederlandse en Algemene Taalkunde aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde (cum laude) in de Taalkunde op Computationele Lexicologie en Lexicografie. Hij is betrokken geweest bij de vele nationale en internationale projecten, waaronder: Acquilex, EuroWordNet, Meaning, Cornetto, DutchSemCor, KYOTO, NewsReader en Hybrid Intelligence. Jarenlang combineerde hij zijn academische carrière met zijn werk in de industrie. Hij werkte bij Sail Labs (1999-2001) en als C.T.O. van Irion Technologies B.V. (2001-2009), waar hij meertalige taaltechnologie ontwikkelde voor veel verschillende talen, zoals meertalig semantisch zoeken, tekstclassificatie en dialoogsystemen in natuurlijk gesproken taal.
Roland Kanaar
Roland Kanaar is hoogleraar Moleculaire Genetica en hoofd van de afdeling Moleculaire genetica aan het Erasmus Universitair Medisch Centrum. Zijn onderzoek richt zich op de moleculaire mechanismen en biologische en fysiologische relevantie van de DNA-schade respons. Zijn werk integreert interdisciplinaire benaderingen van moleculen tot kankerpatiënten. Zijn onderzoeksgroep maakt gebruik van fundamentele inzichten in de manier waarop de reactie op DNA-schade respons werkt en hoe deze kan worden gemanipuleerd om nieuwe kankerbehandelingen te ontwerpen en te onderzoeken. In 2002 werd hij verkozen tot lid van de European Molecular Biology Organisation (EMBO) en in 2013 werd hij verkozen tot de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). In 2020 won zijn onderzoeksteam de "Ammodo Science Award for groundbreaking research" in de natuurwetenschappen.
Pieter R. Luijten
Peter R. Luijten is hoogleraar emeritus functionele medische beeldvorming aan het Universitair Medisch Centrum Utrecht en vice-dean van het Strategisch Thema Life Sciences in Utrecht. Hij studeerde fysische en theoretische scheikunde in Amsterdam. Na zijn promotie (1984, Amsterdam en San Diego) werd hij onderzoekswetenschapper bij Philips, waar hij betrokken was bij de ontwikkeling van MRI-systemen. Van 2000 tot 2005 werkte hij in de VS met het opzetten van publiek-private samenwerkingsverbanden met een groot aantal vooraanstaande academische medische centra. In 2007 werd hij benoemd tot Chief Scientific Officer van het Centre for Translational Molecular Medicine, een functie die hij samen met zijn academische benoeming aan de Universiteit van Utrecht bekleedde. Hij was lid van de raad van bestuur van de International Society of Magnetic Resonance in Medicine en ontving in 2002 de European Magnetic Resonance Award.
Annemarie van Wezel
Annemarie van Wezel(MSc Biologie UU, PhD milieuchemie en -toxicologie UU) is milieukundige met een specialisatie in chemische en ecologische waterkwaliteit. Ze werkt veelal in interdisciplinaire projecten waarin ze milieukunde combineert met chemie, aardwetenschappen, ecologie, recht, innovatie en technische wetenschappen. Ze is geïnteresseerd in het snijvlak tussen wetenschap en implementatie ervan in beleid en praktijk. Ze bekleedt de leerstoel ‘Environmental Ecology’ aan de UvA en is wetenschappelijk directeur van het Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteem Dynamica. Daarnaast is ze onder andere lid van de Gezondheidsraad, het College voor toelating van gewasbeschermingsmidddelen en biociden, en de Commissie van toezicht van het RIVM.
Patrick Decowski
Patrick Decowski is hoogleraar experimentele astrodeeltjesfysica. Hij promoveerde in 2001 aan het Massachusetts Institute of Technology op de eerste Relativistic Heavy Ion Collider (RHIC)-gegevens met behulp van de PHOBOS-detector. Vervolgens verhuisde hij naar UC Berkeley als postdoc en later staflid om neutrino-eigenschappen te bestuderen met de KamLAND-reactor-neutrino experiment. Patrick Decowski verhuisde in 2009 naar Amsterdam om zich aan te sluiten bij het Nederlandse subatomaire natuurkundig instituut Nikhef, waar hij de Nederlandse experimentele groep voor donkere materie oprichtte. Zijn groep is betrokken bij het XENON-experiment met donkere materie, de toekomstige DARWIN/XLZD-detector en het KamLAND-Zen neutrinoloze dubbele bèta-verval-experiment. Hij heeft een gezamenlijke functie bij de Universiteit van Amsterdam, waar hij faculteitslid is op het onderzoeksprioriteitgebied GRAPPA astrodeeltjesfysica. Hij is een expert op het gebied van neutrinometingen en de experimentele zoektocht naar donkere materie van deeltjes.
Gijs Nelemans
Gijs Nelemans is hoogleraar zwaartekrachtgolf-astrofysica aan de Radboud Universiteit. Hij heeft een gastaanstelling bij SRON. Nelemans promoveerde in 2001 aan de Universiteit van Amsterdam, waarna hij een postdoc deed aan de Universiteit van Cambridge. In 2004 kwam hij terug naar Nederland voor een postdoc aan en de Radboud Universiteit. Hij ontving diverse beurzen waaronder een Veni in 2004, een Vidi in 2008 en een Vici in 2016. Nelemans was betrokken bij de eerste detectie van zwaartekrachtsgolven in 2015 en één van de editors van het artikel over de astrofysische interpretatie van de detectie. Nelemans was hoofd van de afdeling sterrenkunde aan de Radboud Universiteit van 2017 tot 2021. Ook is hij sinds 2011 bijzonder hoogleraar hoge-energie-astrofysica aan de KU Leuven. Nelemans onderzoekt de evolutie van dubbelsterren en bronnen van zwaartekrachtsgolven zoals voor de LIGO en Virgo detectoren en de LISA ruimtemissie. Nelemans is een van de leiders van het LISA-NL consortium.
Kees Venner
Kees Venner is hoogleraar Engineering Fluid Dynamics aan de faculteit Engineering Technology van de Universiteit Twente. Onderzoeksthema’s van zijn groep zijn: Roterende stromingsmachines, computational fluid dynamics algorithms and design, aero-akoestiek en aerodynamica, biomedische vloeistofmechanica en vloeistofmechanica van functionele materialen. De groep beschikt over specialistische experimentele faciliteiten zoals een aero-akoestische (stille) windtunnel, een supersone windtunnel en een laboratorium voor dunne laag stromingen en in-air microfluidics onderzoek. Tot oktober 2023 leidde hij de Me-MSc specialisatie Energy & Flow. Momenteel leidt hij nog steeds de Me-MSc-specialisatie "Aeronautics" en de dubbelopleiding Mechanical Engineering (UTwente) en Aeronautical Engineering (ITA, Brazilië). Hij promoveerde aan de Universiteit Twente (1991) op het gebied van Thin layer flow/Lubrication en Multigrid/Multilevel methoden. Tussen 1992 en 2002 was hij gastwetenschapper en postdoc aan het Weizmann Institute of Science, Rehovot, Israël, en aan het Imperial College, Londen, VK. Volgend op aanstellingen als universitair docent en hoofddocent werd hij in 2014 hoogleraar Engineering Fluid Dynamics. Tussen 2012 en 2020 combineerde hij een academische positie met een positie als senior visiting scientist bij SKF RTD Houten, Nederland. Kees Venner heeft meer dan 30 jaar ervaring in theoretisch/experimenteel en toegepast onderzoek en het leiden van onderzoeksprojecten op verschillende gebieden in de vloeistofmechanica.
Bas Buchner
Bas Buchner is Algemeen Directeur van het MARIN (Maritime Research Institute Netherlands). Na zijn studie Maritieme Technologie aan de Technische Universiteit Delft begon hij daar in 1991 als Project Manager. In 2002 promoveerde hij naast zijn werk op het onderwerp ‘Green Water Loading on Ship Type Offshore Structures’ (TU Delft). Hij was Visiting Professor aan de Universiteit van Newcastle upon Tyne en schreef meer dan 50 papers op het vlak van Offshore hydrodynamica. In zijn rol als Manager Offshore (2000-2010) richtte hij het Renewable Energy Team (RENT) op. Vanaf 2011 is hij Algemeen Directeur. Onder zijn leiding werd de nieuwe MARIN Strategie ‘Better Ships, Blue Oceans’ ontwikkeld, gericht op verduurzaming en veiligheid van de scheepvaart. Bas Buchner is lid van het Dagelijks Bestuur van Nederland Maritiem Land (NML) en voorzitter van de NML Innovation Council en de TKI Maritiem binnen de Topsector Water en Maritiem. Van 2014-2016 was Bas Buchner bestuurslid van het NIOZ (Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee). Op dit moment is hij voorzitter van de TO2 federatie van Toegepast Onderzoek Organisaties (Deltares, MARIN, NLR, TNO, WUR).
Franciska de Jong
Franciska de Jong is sinds september 2015 hoogleraar e-Research voor de Humanities aan de Universiteit Utrecht en voormalig directeur van CLARIN ERIC, de Europese onderzoeksinfrastructuur voor taaldata. Sinds 2023 is ze lid van de Stuurgroep Open Science NL en voorzitter van de NWO-adviescommissie Digitalisering Onderzoek. Tot 2022 was zij als hoogleraar taaltechnologie verbonden aan de Universiteit Twente en directeur van de Erasmus Studio van de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Haar onderzoeksterrrein omvat zoektechnologie, text mining, de ontsluiting van collecties van cultureel erfgoed, met name gesproken audioarchieven en interviewcollecties, en e-research in het algemeen. Ze was lid van het Algemeen Bestuur van NWO (2008-2016) en de Koninklijke Bibliotheek (2009-2019). Tot 2025 leidt ze het werkpakket van Horizon Europe project EOSC Focus, over de duurzaamheid van de European Open Science Cloud.
David Groep
David Groep is groepsleider van het programma Physics Data Processing (PDP) on advanced computing bij Nikhef en bijzonder hoogleraar e-Infrastructuur aan de Universiteit Maastricht. Zijn onderzoeksinteresses omvatten vertrouwen, identiteit en beveiliging voor ICT-infrastructuren met meerdere domeinen, samenwerkingsmodellen voor authenticatie en autorisatie, en schaalgedrag van resource-gebalanceerde operationele e-infrastructuren, waaronder netwerken, opslag en computersystemen - en hoe data-intensief onderzoek op een effectieve manier gebruikt kan worden. David Groep is voorzitter van EUGridPMA en was de oprichter van de Interoperable Global Trust Federation IGTF in oktober 2005. Hij is bestuurslid van de Nationale e-Infrastructuur. Hij leidt de beleids- en best practice-harmonisatieactiviteiten in de AARC-gemeenschap en AEGIS, is lid van de stuurgroep voor de WISE Information Security for E-infrastructures-samenwerking en neemt deel aan de EOSC AAI Trust and Identity en AAI design and trust and AAI-ontwikkelingen in European Research Infrastructures, waar hij de operationele veiligheid en vertrouwensactiviteiten in het European Open Science Cloud coördineert. Hij is gepromoveerd in experimentele kernfysica aan de Universiteit van Utrecht.