Infrastructuur en gebruikersdiensten
De LISA-missie bestaat uit een driehoekige constellatie van drie satellieten die laserstralen uitwisselen over een afstand van 2,5 miljoen kilometer. Door de frequentie en fase van de binnenkomende laserstralen zorgvuldig te vergelijken met een lokale referentielaser, kunnen kleine afwijkingen in de geometrie van de constellatie worden gemeten die worden veroorzaakt door passerende zwaartekrachtgolven. Met zijn zeer lange armlengtes zal de LISA-missie gevoelig zijn voor zwaartekrachtgolven met veel langere golflengten dan die welke door detectoren op de grond worden gedetecteerd. De signalen met lange golflengte worden geproduceerd door samensmeltende superzware zwarte gaten, witte dwergen, neutronensterren en zwarte-gat-binaire sterren en compacte sterren die in een spiraalvormige baan rond superzware zwarte gaten draaien, evenals mogelijk signalen van het vroege heelal.
Het onderzoek dat met deze missie mogelijk wordt gemaakt, betreft de studie van superzware zwarte-gatfusies en structuurvorming in het hele heelal, het onderzoeken van de oorsprong van superzware zwarte gaten, het testen van de algemene relativiteitstheorie, het bestuderen van de vorming en evolutie van compacte objecten en het onderzoeken van de fysica van het vroege heelal.
Voorbeelden/beschrijving van het type onderzoek
De belangrijkste wetenschappelijke doelstellingen van de missie zijn: i) het ontrafelen van de rol van astrofysische fusies van zwarte gaten in de vorming van structuren in het heelal, ii) het zeer gedetailleerd meten van de eigenschappen van zwarte gaten, iii) het gebruik daarvan om de algemene relativiteitstheorie te testen, iv) het onderzoeken van de fysica van het zeer vroege heelal en v) het bestuderen van de ultracompacte dubbelsterren in onze Melkweg.
Toegang tot de infrastructuur
De gegevens zullen periodiek worden vrijgegeven.
